Incoterms® 2020 zijn elf internationale leveringsvoorwaarden van de International Chamber of Commerce (ICC). Ze leggen in een koopovereenkomst vast wie vervoer, kosten en douaneformaliteiten regelt en op welk punt het risico voor verlies of schade van verkoper naar koper overgaat. De genoemde bestemming is niet altijd het punt van risico-overdracht.
Voor exporteurs en importeurs is vooral de exacte plaats of haven belangrijk. Noteer bijvoorbeeld “FCA [volledig laadadres], Incoterms® 2020” in de koopafspraak en geef dezelfde instructie aan de transportplanner. Incoterms bepalen niet de eigendomsoverdracht, betaling of de aansprakelijkheid van de vervoerder onder het CMR-verdrag.
Deze zeven regels kunnen voor elke vervoerswijze worden gebruikt, dus ook voor Europees wegtransport:
De verkoper stelt de goederen op de afgesproken plaats ter beschikking, zonder ze op het afhalende voertuig te laden. De koper regelt en draagt in beginsel het verdere vervoer en de uitvoerformaliteiten. Bij export is FCA vaak praktischer als de verkoper de uitvoeraangifte moet verzorgen.
De verkoper levert op de genoemde plaats aan de door de koper aangewezen vervoerder en verzorgt de uitvoerformaliteiten. Bij levering op het terrein van de verkoper laadt de verkoper het voertuig; op een andere afgesproken plaats levert hij gereed voor lossing. Leg het precieze overdrachtspunt vast.
De verkoper betaalt het vervoer tot de genoemde bestemming, maar het risico gaat al over zodra de goederen aan de vervoerder zijn overgedragen. De verkoper hoeft geen goederenverzekering voor de koper af te sluiten.
Als CPT, maar de verkoper sluit ook een goederenverzekering af tot de genoemde bestemming. Incoterms® 2020 verlangen bij CIP in beginsel een uitgebreidere dekking (Institute Cargo Clauses A), tenzij partijen anders afspreken. Ook hier gaat het transportrisico bij overdracht aan de vervoerder over.
De verkoper draagt kosten en risico tot de goederen op de genoemde bestemming op het aankomende voertuig gereedstaan voor lossing. De koper lost en verzorgt de invoerformaliteiten en invoerheffingen.
De verkoper draagt kosten en risico tot na lossing op de afgesproken plaats. DPU verving de oude regel DAT (Delivered at Terminal): de plaats hoeft geen terminal te zijn, maar lossing moet er mogelijk zijn.
De verkoper regelt het vervoer, de invoerformaliteiten en de verschuldigde invoerheffingen tot de genoemde bestemming. De goederen worden gereed voor lossing geleverd. Controleer vooraf of de verkoper in het bestemmingsland daadwerkelijk als importeur kan optreden. Een goederenverzekering is bij DDP niet verplicht voorgeschreven.
Stuur naast de gekozen regel altijd het volledige laad- en losadres, de goederenomschrijving, het gewicht, de gewenste temperatuur en de verantwoordelijkheden voor laden, lossen en douane mee. Bij vervoer naar Noorwegen of het Verenigd Koninkrijk moet de douaneafhandeling aansluiten op de Incoterm. Lees ook hoe MOCTB transport en douane coördineert en welke mogelijkheden er zijn voor FTL transport en LTL transport.
Praktijkvoorbeeld: bij CPT betaalt de verkoper de rit naar de ontvanger, terwijl het risico al bij overdracht aan de eerste vervoerder naar de koper kan gaan. Bespreek daarom apart wie de lading verzekert en welke bewijsstukken bij de overdracht nodig zijn.
Deze regels zijn bedoeld voor vervoer over zee of binnenwateren. Bij containervervoer wordt vaak een regel voor alle vervoerswijzen, zoals FCA, CPT of CIP, overwogen omdat de container al vóór het aan boord laden aan een vervoerder wordt overgedragen.
De verkoper levert langszij het schip in de genoemde laadhaven en verzorgt de uitvoerformaliteiten. Vanaf dat punt draagt de koper het risico en regelt hij het laden en verdere vervoer.
De verkoper levert de goederen aan boord van het schip in de genoemde laadhaven. Op dat moment gaat het risico over naar de koper. De koper regelt in beginsel het zeevervoer.
De verkoper betaalt het vervoer naar de genoemde bestemmingshaven. Het risico gaat al over zodra de goederen in de laadhaven aan boord zijn. Er is geen verplichte goederenverzekering voor de verkoper.
Als CFR, maar de verkoper sluit ook een goederenverzekering tot de bestemmingshaven af. Incoterms® 2020 schrijven bij CIF in beginsel een beperktere minimumdekking (Institute Cargo Clauses C) voor dan bij CIP; partijen kunnen ruimere dekking afspreken. Ook bij CIF gaat het risico in de laadhaven over.
Bij DAP staat de zending op de bestemming gereed voor lossing en lost de koper. Bij DPU lost de verkoper en gaat het risico na die lossing over.
Nee. Bij CPT, CIP, CFR en CIF betaalt de verkoper vervoer tot de genoemde bestemming, terwijl het risico eerder overgaat. Leg de gewenste verzekering daarom afzonderlijk vast.
Nee. Incoterms regelen de verplichtingen tussen koper en verkoper in de koopovereenkomst. Het CMR-verdrag betreft onder meer de aansprakelijkheid bij internationaal wegvervoer.
Bron: ICC, Incoterms® 2020. Raadpleeg de officiële regels voor de volledige formulering.
Wilt u een zending laten plannen en de laad-, los- en douane-instructies goed afstemmen? Neem contact op met MOCTB. Wij zijn één aanspreekpunt voor het transport van A tot Z.
Inhoudelijk gecontroleerd door Jurgen van de Rijdt – specialist Europees transport en Scandinavië. Deze praktische toelichting vervangt niet de officiële ICC-regels of advies over uw specifieke koopcontract.
Weet u welke partij het vervoer regelt, waar het risico overgaat en wie de uitvoer- en invoergegevens aanlevert? MOCTB stemt deze praktische afspraken af met de planning en de betrokken douanepartijen.